THEO JENNISSEN FOTOGRAFIE

Hersendood

Hersendood

Stel dat alle mensen lijden aan een speciale vorm van hersendood, die zijzelf ‘springlevend’ noemen.

Met dit uitgangspunt wordt het donorprobleem van 2 kanten tegelijk getackeld.

“Ik kan er niets aan doen” zegt Jan Arends in één van zijn nagelaten gedichten:

Ik

kan er niets

aan doen

maar

ik

zie alleen maar

een grote

grauwe troep

naar

het einde

 vluchten.

Koopzondag in het centrum van elke willekeurige stad in Nederland. Tot zover gaat het goed.

“Het waarnemingsvermogen is dan, zoals we al gezegd hebben, als mogelijkheid zoals het waarneembare al als verwerkelijking is. [5] Het ondervindt dus iets van het waarneembare terwijl het er niet gelijk aan is, maar dankzij die ondervinding is het er gelijk aan geworden en is het zoals het waarneembare is.” Zegt Aristotoles in ‘Over de ziel’.

Om dit uit te leggen heb je helaas meer dan één koopzondag nodig, én mensen die niet hersendood zijn, hetgeen een contradictio in terminus is, hetgeen weer alles zegt over mijn hersenen, mijn ziel, mijn waarnemingsvermogen en mijn column.

Theo Jennissen

Zelfstandig fotograaf en kunstenaar